Hilal Özmen Kirman
[email protected]
Uzmanlık Alanları
halkla ilişkiler
Eğitim
- Atatürk Üniversitesi
İnsan Ne Çabuk Unutuluyor
Bazen durup düşünüyorum; insan ne çabuk unutuluyor. Bir zamanlar hayatımızın içinde olan insanlar, yıllar geçtikçe bir fotoğrafın, eski bir eşyanın ya da hiç beklemediğimiz bir anda aklımıza gelen bir cümlenin içinde kalıyor. Oysa bir zamanlar ne kadar yakındılar.
Biraz Pozitif Olalım
Bazen sabah gözümüzü açar açmaz hayatın bütün yükü omuzlarımıza binmiş gibi hissederiz. İş, sorumluluklar, yetişmeyen işler, kafamızda dönen binlerce düşünce… Tabi ki insan ister istemez yoruluyor. Ama sonra bir kahve içiyorsun, sevdiğin biri “Nasılsın?
Kendimize İyi Bakmayı Unutmayalım
Hayatın telaşı içinde çoğu zaman herkese yetişmeye çalışıyoruz. İş, ev, çocuklar, sorumluluklar derken en çok ihmal ettiğimiz kişi ne yazık ki yine kendimiz oluyoruz. Aslında sağlık bozulduğunda, ertelediğimiz birçok şeyin o kadar da önemli olmadığını fark ediyoruz.
Asıl Mutluluk Nerede?
Mutluluk. Hepimizin peşinden koştuğu ama çoğu zaman yanlış yerde aradığı bir duygu. Biraz daha param olsun, şu işler yoluna bi girsin, sonra mutlu olurum. diye düşünüyoruz. Farkında olmadan mutluluğu hep yarına bırakıyoruz. Oysa insanın en büyük alışkanlığı, elindekine çabucak alışması.
Malatya Deyince...
Malatya deyince aklıma önce bir şehir gelmiyor. Çocukluğum geliyor. Sıcacık sofralar, komşuluklar, birbirine selam veren insanlar geliyor. Bir de ne olursa olsun ümidini kaybetmeyen o güzel insanlar. İnsan doğduğu topraklardan uzaklaşabilir fakat memleketi hiçbir zaman ondan uzaklaşmaz.
